De struikelsteen of Stolpersteine is een kasseivormige steen waarmee een slachtoffer van het naziregime tijdens de Tweede Wereldoorlog wordt herdacht. Het is een symbolisch kunstproject van de Duitse kunstenaar Gunter Demnig. En in Europa liggen er al meer dan 100.000 struikelstenen, verspreid over meer dan 25 landen. Vandaag op 19 oktober was de Duitse kunstenaar Gunter Demnig te gast in Glabbeek om een Stolpersteine te plaatsen aan de laatste woonplaats van 11 slachtoffers uit WO II. Om 11u30 werd hij op het gemeentehuis van Glabbeek ontvangen door burgemeester Peter Reekmans, familieleden van de oorlogsslachtoffers en de leerlingen van het 6de leerjaar van de gemeenteschool. Een delegatie van de gemeente en familieleden van de slachtoffers gingen daarna samen met de kunstenaar tussen 12u en 14u een Stolpersteine plaatsen op de 11 locaties.
De drie jonge weerstanders Jozef Denruyter, Georges Lambrechts en René Laermans uit Glabbeek die gefusilleerd werden door de Duitse bezetter kregen op deze symbolische dag exact 83 jaar later (ze werden gefusilleerd op 19 oktober 1943) een Stolpersteine. Justin Bollen, Augustus Vandenbergh en August Vanhellemont uit Attenrode-Wever en Jules Janssens uit Kapellen die om het leven kwamen in de concentratiekampen kregen ook aan hun laatste woonplaats een Stolpersteine. En er werden Stolpersteinen geplaatst voor de slachtoffers die gevangen zaten en de concentratiekampen overleefden zoals voor Emmanuel de l’Escaille de Lier in Attenrode, Louis Degeest in Glabbeek en Willy Heroes en Louis Van Luyten in Kapellen. En René Reekmans die als burger werd neergeschoten bij het uitbreken van WO II kreeg een herdenkingsbord aan de watermolen in Bunsbeek waar hij toen woonde.
Overlevenden vertelden dat de Nazi’s niet enkel mensen vermoord hebben, maar bovendien ook het menselijke in de mens vernietigden in hun concentratiekampen. Volgens sommige bronnen waren er tijdens WO II vanuit ons land 33.000 deportaties naar de concentratiekampen. Maar de laatste jaren maken nieuwe bronnen gewag van veel meer deportaties. Er zouden ongeveer 41.000 Belgen aangehouden zijn als politiek gevangenen. Daar komen nog eens ruim 12.000 krijgsgevangenen bij, 18.000 werkweigeraars en 25.000 Belgische Joden. Zo kom je al snel aan ongeveer 100.000 Belgen, waarvan amper één derde uit de concentratiekampen terugkeerden. Wij zijn vandaag de laatste generaties die al deze oorlogsverhalen kunnen archiveren voor de toekomst, zodat ook onze kinderen en kleinkinderen deze dorpsgeschiedenis zullen blijven kennen. Want laten we niet vergeten dat tijdens WO I en WO II maar liefst 40% van onze families op één of andere manier in contact kwam met het oorlogsleed. Er waren tijdens WO I en WO II in totaal 571 oorlogsslachtoffers in onze dorpen van burgers, soldaten tot weerstanders. Na de plaatsing van de Stolpersteinen en de restauratie van de oorlogsmonumenten gaan we tegen 11 november op elk kerkhof nog herdenkingsmuren plaatsen met alle namen van deze 571 oorlogsslachtoffers op, dat ook de verhalen van elk van hen zal kunnen verder leven bij de toekomstige generaties.
