Wever

Als schrijfwijzen van Wever vinden we:

Wevere: 1276

Wevere: 1333

van 1374 tot 1805: Wever

Wevere: 1341

1464, 1531, 1737, 1554, 1615, 1643, 1659 tot 1684: Weveren

Wevere: 1698

Wever: 1721, 1774, 1830 tot nu.

Verklaringen

Devries verwijst naar Waver en geeft als mogelijkheden: “slingerende waterloop“, ook “onvaste grond”; Keltisch “vobero”,  “rivier onder een bos“.

Wever of Waver heeft in ieder geval te maken met een bos (vgl. Het vroegere Waverwoud ten oosten van Mechelen).

In het dialect sprak men van “Wievere”; nu geëvolueerd tot Wever. vgl. Wever bij Paderborn, Duitsland. Men schreef dit als Wawuri: 835; Waveri: 1155; Wevere: 1186 en ook “Wefere”.  Ernst Förstermann leidt het woord ook af van Waver en verklaart het als “Schwankender Wiesengrund” m.a.w. “wankele of onvaste weidegrond”. Wever heeft wel vele laaggelegen delen langs de Velpe, de Broekbeek en de Meenselbeek, zodat deze verklaring aannemelijk lijkt.

bron: Monografie, Glabbeek.